තාල

නිහඬ වැස්සේ  

තනී වී සිත් සේ 

තෙමුණා මතකයි හැඟුම් අස්සේ

පාද සළඹේ 

සියුම් ස්වරයේ 

තාල අල්ලා හිත ද ගැස්සේ

හීන හිස් වේ 

මතක මුහු වේ  

නෙතු අතර බිඳු කඳුලු රැස් වේ

ඉතින් හුස්මක් අරන් ආයෙත් 

වැහි බින්දු මැද නටමි තිස්සේ...